![விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் எப்படி இறந்தார்? இலங்கை உள்நாட்டுப் போரின் இறுதி நாட்களின் கதை](https://img-cdn.thepublive.com/fit-in/1280x960/filters:format(webp)/tamil-ie/media/media_files/uploads/2023/02/sri-lanka-1.jpg)
ஏப்ரல் 24, 2009 அன்று 'நோ ஃபையர் சோன்' பகுதிக்குள் இருந்து புகை வரும் பாதையை ஒரு இலங்கை அரசாங்க சிப்பாய் பார்க்கிறார். (உள்ளே) வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் (REUTERS/டேவிட் கிரே மற்றும் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் புகைப்படம்)
பிப்ரவரி 13 அன்று, தமிழ்த் தேசியவாதத் தலைவர் பழ.நெடுமாறன், இலங்கைத் தமிழ் பிரிவினைவாதக் குழுவான தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் இன்னும் உயிருடன் இருப்பதாகவும், “தமிழீழ விடுதலைக்கான தனது அடுத்த திட்டத்தை அவரே விரைவில் அறிவிப்பார்” என்றும் கூறினார்.
மூன்று தசாப்தகால இலங்கை உள்நாட்டுப் போர் தீவின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் கிளர்ச்சியாளர்களின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பகுதிகளில் வன்முறையின் வெறியாட்டத்தில் முடிவடைந்த நிலையில், மே 18, 2009 அன்று இலங்கை இராணுவம் பிரபாகரனின் மரணத்தை அறிவித்தது.
இதையும் படியுங்கள்: பிரபாகரன் உயிரோடு இருப்பதாக பழ. நெடுமாறன் சொல்வதில் உண்மை இருக்கிறதா? விடுதலை புலிகளின் தலைவர் எப்படி கொல்லப்பட்டார்?
இலங்கையின் வடக்கு மாகாணத்தில் உள்ள சிறிய மீன்பிடிக் குடியேற்றமான முல்லைத்தீவில் விடுதலைப் புலிகள் இறுதியாக நிலைக் கொண்டு இருந்தனர். பிரபாகரனின் மரணம் போரை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்ததுடன், இராணுவ ரீதியாக அழிக்கப்பட்டு, தலைவர்கள் இல்லாமல் இருந்த விடுதலைப் புலிகளின் முடிவை திறம்பட அடையாளம் காட்டியது.
பிரபாகரனின் மரணத்துடன் முடிவடைந்த இலங்கை உள்நாட்டுப் போரின் இறுதி நாட்களில் என்ன நடந்தது?
முடிவின் ஆரம்பம்
பிப்ரவரி 2002 இல், இலங்கை அரசாங்கமும் விடுதலைப் புலிகளும் நார்வேயின் முயற்சியில் போர் நிறுத்தம் செய்துகொண்டனர். எவ்வாறாயினும், 2006 ஆம் ஆண்டளவில், போர் நிறுத்தம் முடிவுக்கு வந்தது, இரு தரப்பும் மற்றவரை போர்நிறுத்த விதிமுறைகளை கடைப்பிடிக்கவில்லை என்று குற்றம் சாட்டின.
விடுதலைப் புலிகள் கொரில்லா தாக்குதல்கள் மற்றும் தற்கொலைப் படைத் தாக்குதல்களை தொடர்ச்சியாக மேற்கொண்ட அதேவேளை, இலங்கை இராணுவம் கிளர்ச்சியாளர்களின் கிழக்குப் பகுதிகளுக்குள் முழுமையாக உள்நுழைந்து பின்னர் வடக்கே சென்றது.
ஜனவரி 2008 இல், கொழும்பில் உள்ள இராணுவ மருத்துவமனைக்கு அரசாங்கப் படையினரை ஏற்றிச் சென்ற பேருந்து கிளைமோர் கண்ணிவெடித் தாக்குதலுக்கு இலக்கானதை அடுத்து, ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்சேவின் அரசாங்கம் போர் நிறுத்த ஒப்பந்தத்தை ரத்துச் செய்வதாக அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது.
அடுத்த ஆண்டில், இலங்கைப் படைகள் வடக்கு நோக்கி முன்னேறின, இறுதியாக ஜனவரி 2009 இல் புலிகளின் நடைமுறை நிர்வாகத் தலைநகரான கிளிநொச்சியை ராணுவம் கைப்பற்றியது. யாழ்ப்பாணத்தில் குறைவான எதிர்த் தாக்குதல்களைத் தவிர, புலிகளால் எதிர்த் தாக்குதலை நடத்த முடியவில்லை.
"விடுதலைப் புலிகளின் பலத்தில் 75 சதவிகிதம் குறைந்துவிட்டது என்றும், சர்வதேச சமூகம் போரை நிறுத்தும் வரை அவர்கள் பொறுமை காக்க வேண்டும்" என்றும் பிரபாகரன் தனது புலனாய்வுத் தலைவர் பொட்டு அம்மானிடம் அப்போது கூறியதாக நம்பப்படுகிறது என்று பாதுகாப்பு ஆய்வாளர் அசோக் கே மேத்தா 2010ல் ஒரு செய்திக் கட்டுரையில் (இலங்கையின் இன மோதல்: ஈழப் போர் IV வெற்றி பெற்றது எப்படி) எழுதினார்.
முல்லைத்தீவில் கடைசி நிலை
ஏப்ரல் 2009 வாக்கில், விடுதலை புலிகள் உள்ள முல்லைத்தீவில் கடற்கரையில் 8 கிலோமீட்டர் தூரத்திற்குள் சில பொதுமக்களுடன் கட்டுப்படுத்தப்பட்டனர். சர்வதேச அழுத்தத்தின் கீழ், குறிப்பாக இந்தியாவின் மக்களவைத் தேர்தலின் நடுவில் இருந்தபோது, இலங்கை அரசாங்கம் விமானம் மற்றும் வான்வழி ஆயுதங்கள் உட்பட கனரக ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்துவதாக அறிவித்தது. அந்தப் பகுதி ‘தாக்குதல் தடை செய்யப்பட்ட பகுதி (நோ ஃபையர் ஸோன்)’ என்று அறிவிக்கப்பட்டது.
ஆனால் இது விடுதலைப் புலிகளுக்கு சிறிதளவு நிம்மதியை அளித்தது. இலங்கைப் படைகள் கிளர்ச்சியாளர்களை தரையிலும் கடலிலும் முற்றுகையிட்டன. "மே 11க்குள், மோதல் மண்டலம் புதிய பாதுகாப்பு மண்டலமாக (NSZ) மறுவடிவமைக்கப்பட்டது மற்றும் 700 புலிகள் மற்றும் 50,000 பொதுமக்களுடன் 1.5 சதுர கி.மீ ஆக சுருங்கியது" என்று அசோக் கே மேத்தா எழுதினார். இராணுவத்தைப் பொறுத்தவரை, இது ஒரு உள்நாட்டு பணயக்கைதிகள் நெருக்கடி, அதாவது விடுதலை புலிகள் ஆயிரக்கணக்கான பொதுமக்களை வலுக்கட்டாயமாக தம்முடன் வைத்திருந்தனர், அவர்களை மனிதக் கேடயங்களாகப் பயன்படுத்தினர் என்று கருதினர்.
விடுதலைப் புலிகள் வேறு வழி இல்லாமல் இருந்தனர். விடுதலைப் புலிகள் "கூட்டு தற்கொலையை நாடக்கூடும்" என்று இலங்கை அரசாங்கம் நம்பிய அதே வேளையில், பிரபாகரனே போர்நிறுத்தம் பற்றி பேச்சுவார்த்தை நடத்துவார் என்று நம்பியது. பேச்சுவார்த்தை மூலம் போர்நிறுத்தம் செய்வதை அரசாங்கம் நிராகரித்தபோது, தைரியமான தப்பிக்கும் திட்டம் வகுக்கப்பட்டது.
அசோக் கே மேத்தாவின் கூற்றுப்படி, "சாத்தியமற்ற தப்பிக்கும் திட்டம் மூன்று கட்டங்களைக் கொண்டிருந்தது: முதல் கட்டத்தில், பிரபாகரன் தலைமையிலான ஒரு குழு நந்திக்கடல் குளத்தைக் கடந்து, கிழக்கில் மூன்று குழுக்களாகப் பிரியும்; இரண்டாவது கட்டத்தில், பி நடேசன் தலைமையிலான குழு, நோய்வாய்ப்பட்ட மற்றும் காயமடைந்தவர்களுக்கு சரணடைவது குறித்து பேச்சுவார்த்தை நடத்த இருந்தது; மூன்றாவதாக, பிரபாகரனின் மகன் சார்லஸ் ஆண்டனியின் தலைமையில் ஒரு பின்காப்பு நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.”
எவ்வாறாயினும், கிளர்ச்சியாளர்கள் தங்கள் இறுதித் தாக்குதலைத் தொடங்கி 24 மணி நேரத்திற்குள், அரசாங்கப் படைகள் விரைவான மற்றும் முழுமையான வெற்றியைப் பெற்றன: ஒரு விடுதலைப் புலி கூட உயிருடன் இருக்கவில்லை, அவர்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு இருந்த கடற்கரையிலிருந்து வெள்ளைக் கொடிகளை அசைத்தவர்கள் கூட உயிருடன் இல்லை.
படுகொலைக்குப் பின்னர், மனித உரிமை மீறல்கள் மற்றும் NSZ இல் கனரக பீரங்கிகளைப் பயன்படுத்தியதற்காக இலங்கை அரசாங்கம் கடுமையான விமர்சனங்களுக்கு உள்ளானது.
பிரபாகரனின் மரணம்
சர்வதேச ஊடகங்கள் மோதல் வலயத்திலிருந்து விலகிய நிலையில், பிரபாகரனின் மரணம் குறித்து பல பதிப்புகள் வெளிவந்தன. கிளர்ச்சித் தளபதிகள் பேருந்தில் அவர்களுடன் சேர்ந்து, கவச முலாம் பூசப்பட்ட வேனில் சீடர்கள் குழுவுடன் தப்பிச் செல்ல முயன்றபோது அவர் கொல்லப்பட்டதாக இராணுவம் கூறியது. இரண்டு மணி நேர துப்பாக்கிச் சண்டைக்குப் பிறகு, இலங்கை ராணுவப் படையினர் ரொக்கட் ஒன்றை வீசி வேன் மீது தாக்குதல் நடத்தியதில் பிரபாகரன் கொல்லப்பட்டார் என்று ராணுவம் கூறியது. இந்தக் கதையின் சில பதிப்புகள் அவர் வேனுக்குப் பதிலாக ஆம்புலன்சில் இருந்ததாகக் கூறுகின்றன.
மற்றொரு பதிப்பு, பிரபாகரன் இலங்கைப் படைகளின் தடையை உடைக்க முயன்றபோது கொல்லப்பட்டதாகவும், தனது ஆட்களுடன் போரிட்டு இறந்ததாகவும் கூறுகிறது.
பிரபாகரன் தற்கொலை செய்து கொண்டதாகவும் ஒரு பதிப்பு கூறுகிறது. இலங்கை தமிழ் பத்திரிக்கையாளர் டி.பி.எஸ் ஜெயராஜ் 2021 இல், “செவ்வாய்கிழமை விடியும் முன் பிரபாகரனின் உடல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அருகில் ஆறு மெய்க்காப்பாளர்களின் உடல்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. பிரபாகரன் வாயில் துப்பாக்கியை வைத்துக்கொண்டு மேல்நோக்கிச் சுட்டு தற்கொலை செய்துகொண்டார் என்பதற்கான அனைத்து அறிகுறிகளும் தெரிந்தன,” என்று எழுதினார்.
மற்றொரு பதிப்பு, பிரபாகரன் இராணுவத்தால் பிடிக்கப்பட்டு பின்னர் தூக்கிலிடப்பட்டார் என்று கூறுகிறது, அவருடைய கோவிலில் அவருக்கு ஏற்பட்ட ஒற்றை தோட்டாக் காயம் ஆதாரமாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. யாழ்ப்பாணத்தை தளமாகக் கொண்ட மனித உரிமைகளுக்கான பல்கலைக்கழக ஆசிரியர்கள்-யாழ்ப்பாணம் (UTHR-J), ஒரு சிறப்பு அறிக்கையில், “மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படுவதற்கு முன்பாக, பிரபாகரன் 53வது பிரிவு தலைமையகத்தில் தமிழ் அரசாங்க அரசியல்வாதி மற்றும் ஜெனரல் முன்னிலையில் சித்திரவதை செய்யப்பட்டிருக்கலாம்” என்று எழுதியாக 2009 இல் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் செய்தி வெளியிட்டது. இந்த குற்றச்சாட்டை இலங்கை அரசாங்கம் மறுத்தது.
பழ.நெடுமாறனின் சமீபத்திய கூற்றுக்கள் பிரபாகரனின் மரணம் தொடர்பான ஊகங்களை புதுப்பித்துள்ளன.
போர் முடிவு நேரத்தில் இலங்கைப் படைகள் இறந்த பிரபாகரனின் படத்தை வெளியிட்டு, டி.என்.ஏ சோதனை மூலம் அவரது அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்தியதாகக் கூறின.
தமிழ் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸின் அனைத்து செய்திகளையும் உடனுக்குடன் டெலிகிராம் ஆப்பில் பெற https://t.me/ietamil
Stay updated with the latest news headlines and all the latest Lifestyle news. Download Indian Express Tamil App - Android or iOS.