கூட்டுறவுக்கு அமித்ஷா தலைமையில் தனி அமைச்சகம் ஏன்?

அமித்ஷா தலைமையில் புதிதாக அமைக்கப்பட்ட கூட்டுறவு அமைச்சகம், நாட்டில் கூட்டுறவுத்துறையை வலுப்படுத்தும் நோக்கில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

cooperative ministry

கூட்டுறவு கொள்கையை உருவாக்கும் வகையில் கூட்டுறவுத்துறைக்கு தனி அமைச்சகத்தை மத்திய அரசு உருவாக்கியுள்ளது. அமைச்சரவை மாற்றத்தை தொடர்ந்து கூட்டுறவுத்துறை என்ற புதிய மத்திய அமைச்சகம் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த அமைச்சகத்தை உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா கூடுதலாக கவனிக்க உள்ளார்.

புதிய அமைச்சகத்தின் நோக்கங்கள் என்னவாக இருக்கும்?

ஒத்துழைப்பிலிருந்து செழிப்பு என்ற கொள்கை பார்வையுடன் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ‘கூட்டுறவு அமைச்சகம்’ நாடு முழுக்க கூட்டுறவுத் துறையை கவனிப்பதற்காகவும், கூட்டுறவுத் துறைக்கான புதிய விதிமுறைகளை கொண்டு வரவும், நாடு முழுக்க ஒரே மாதிரியான கூட்டுறவு கொள்கையை உருவாக்கவும் ஏற்படுத்தப்பட்டு உள்ளதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. கூட்டுறவு நிறுவனங்களுக்கான வணிகத்தை எளிதாக்குவதற்கான செயல்முறைகளை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கும், பல மாநில கூட்டுறவுகளின் வளர்ச்சியை செயல்படுத்துவதற்கும் அமைச்சகம் செயல்படும் என கூறப்படுகிறது. தனது பட்ஜெட் உரையில், நிதி அமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமனும் கூட்டுறவுகளை வலுப்படுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தை குறிப்பிட்டுள்ளார்.

கூட்டுறவு அமைப்புகள் என்றால் என்ன?

மக்கள் தங்கள் பொதுப் பொருளாதாரத் தேவைகளை நிறைவேற்றும் பொருட்டு, எவ்வித கட்டாயமுமின்றி தாமாகவே முன்வந்து மனிதர்கள் என்ற நோக்கில் சமத்துவ அடிப்படையுடன் மக்களாட்சி முறையில் ஒருங்கிணைந்து இயங்கும் முறையே கூட்டுறவாகும்
விவசாயிகள் தாங்கள் உற்பத்தி செய்த பொருள்களுக்கு நல்ல விலையைப் பெற முடியவில்லை. மேலும் தங்களுக்குத் தேவையான உற்பத்தி மூலப் பொருட்களை நியாயமில்லாத அதிக விலை கொடுத்து வாங்கினர். தரகர்கள் மற்றும் இடைநிலையர்களின் கொடுமையை சகித்துக் கொண்டு இருந்தனர். இந்த சூழ்நிலையில் பொருளாதாரத்தில் நலிவடைந்தோரின் குறை தீர்க்கும் கருவியாக கூட்டுறவு இயக்கம் தோன்றியது.

விவசாயத்தில், கூட்டுறவு பால்பண்ணைகள், சர்க்கரை ஆலைகள், நூற்பு ஆலைகள் போன்றவை தங்கள் விளைபொருட்களை செயலாக்க விரும்பும் விவசாயிகளின் நலனுக்காக உருவாக்கப்பட்டன. நாட்டில் 1,94,195 கூட்டுறவு பால் சங்கங்கள் மற்றும் 330 கூட்டுறவு சர்க்கரை ஆலை செயல்பாட்டில் உள்ளன. 2019-20 ஆம் ஆண்டில், பால் கூட்டுறவு நிறுவனங்கள் 1.7 கோடி உறுப்பினர்களிடமிருந்து 4.80 கோடி லிட்டர் பாலை வாங்கியதோடு, ஒரு நாளைக்கு 3.7 கோடி லிட்டர் திரவப் பாலை விற்றிருந்தன. (ஆண்டு அறிக்கை, தேசிய பால்வள மேம்பாட்டு வாரியம், 2019-20). நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படும் சர்க்கரையில் 35% கூட்டுறவு சர்க்கரை ஆலைகள் ஆகும்.

விவசாயிகள் மற்றும் கிராமப்புற மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தினை உயர்த்தும் நோக்கில் வேளாண் சார்ந்த மற்றும் வேளாண் சாராத காரியங்களுக்கு நியாயமான வட்டி விகிதத்தில் கடன் வழங்குவதே கூட்டுறவு நிறுவனங்களின் முக்கிய நோக்கம் ஆகும். உழவர் சங்கங்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஆரம்ப வேளாண் கூட்டுறவு சங்கங்கள் (PACSs) அடிமட்ட அளவிலான கடன்களுக்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. இந்த சங்கங்கள் ஒரு கிராமத்தின் கடன் கோரிக்கையை எதிர்பார்க்கின்றன மற்றும் மாவட்ட கூட்டுறவு மத்திய வங்கிகள் (DCCBs) கோரிக்கையை வழங்குகின்றன.

மாநில கூட்டுறவு வங்கிகள் கிராமப்புற கூட்டுறவு கடன் கட்டமைப்பின் மேல் உள்ளது. பிஏசிஎஸ் விவசாயிகளின் கூட்டு என்பதால், ஒரு வணிக விவசாயி தனது வழக்கை வணிக வங்கியில் வாதிடுவதை விட அவர்களுக்கு பேரம் பேசும் அதிகாரம் உள்ளது. கிராமப்புறங்களில் கூட்டுறவு சந்தைப்படுத்தல் சங்கங்களும் நகர்ப்புறங்களில் கூட்டுறவு வீட்டு சங்கங்களும் உள்ளன. கூட்டுறவுத்துறையில் பொது மக்களுக்கு தேவையான நுகர்வோர் பொருட்கள் அனைத்தும் கூட்டுறவு பண்டகசாலையின் சுயசேவைப்பிரிவு மூலம் விற்பனை செய்யப்பட்டு வருகின்றது. வேளாண்மை உற்பத்தியாளர்கள் கூட்டுறவு விற்பனைச் சங்கம் விவசாயிகளால் உற்பத்தி செய்யப்டும் விளைப்பொருட்களை தகுதியான, உரிய விலைக்கு விற்பனை செய்கிறது.

இந்த நிறுவனங்கள் எவ்வளவு நிதிகளைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன?

நபார்டின் 2019-20 ஆண்டு அறிக்கை 95,238 பிஏசிஎஸ், 363 டிசிசிபிக்கள் மற்றும் 33 மாநில கூட்டுறவு வங்கிகளைக் கணக்கிடுகிறது. மாநில கூட்டுறவு வங்கிகள் மொத்தம் 6,104 கோடி ரூபாய் மற்றும் 1,35,393 கோடி ரூபாய் வைப்புத்தொகையை அறிவித்தன, அதே நேரத்தில் டி.சி.சி.பி.க்களின் பணம் செலுத்தும் மூலதனம் ரூ .21,447 கோடியாகவும், வைப்பு 3,78,248 கோடியாகவும் உள்ளது. விவசாயத் துறைக்கு (பயிர் கடன்) குறுகிய கால கடன்களை வழங்குவதே டி.சி.சி.பிகளின் முக்கிய பங்கு, ரூ .3,00,034 கோடி கடன்களை விநியோகித்தது. சர்க்கரை ஆலைகள் அல்லது நூற்பு ஆலைகள் போன்றவற்றுக்கு முக்கியமாக நிதியளிக்கும் மாநில கூட்டுறவு வங்கிகள் 1,48,625 கோடி ரூபாய் கடன்களை வழங்கின. (ஆண்டு அறிக்கை, நபார்ட், 2019-20)

நகர்ப்புறங்களில், நகர்ப்புற கூட்டுறவு வங்கிகள் (யு.சி.பி) மற்றும் கூட்டுறவு கடன் சங்கங்கள் பல துறைகளுக்கு வங்கி சேவைகளை விரிவுபடுத்துகின்றன, இல்லையெனில் நிறுவன கடன் கட்டமைப்பில் நுழைவது கடினம். ரிசர்வ் வங்கியின் தரவுகளின்படி, நாட்டில் 1,539 யுசிபிக்கள் உள்ளன, அதன் மொத்த மூலதனம் 2019-20 ஆம் ஆண்டில் ரூ .14,933.54 கோடியாக இருந்தது, மொத்த கடன் இலாகா 3,05,368.27 கோடி.

கூட்டுறவு சங்கங்களை எந்த சட்டங்கள் நிர்வகிக்கின்றன?

விவசாயத்தைப் போலவே, கூட்டுறவுத்துறையும் ஒரே நேரத்தில் பட்டியலில் உள்ளது. அதாவது மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் அவற்றை நிர்வகிக்க முடியும். கூட்டுறவு சங்கங்களில் பெரும்பான்மையானவை அந்தந்த மாநிலங்களில் உள்ள சட்டங்களால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. கூட்டுறவுத்துறை ஆணையர் மற்றும் சங்கங்களின் பதிவாளர் ஆகியோர் தங்கள் நிர்வாக அலுவலகமாக உள்ளனர். 2002 ஆம் ஆண்டில், மத்திய அரசு ஒரு மல்டிஸ்டேட் கூட்டுறவு சங்கங்கள் சட்டத்தை நிறைவேற்றியது, இது ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மாநிலங்களில் செயல்படும் சமூகங்களை பதிவு செய்ய அனுமதித்தது. இவை பெரும்பாலும் வங்கிகள், பால்பண்ணைகள் மற்றும் சர்க்கரை ஆலைகள் ஆகும். கூட்டுறவு சங்கங்களின் மத்திய பதிவாளருக்கு கட்டுப்பாட்டு அதிகாரம் உள்ளது. ஆனால் மாநில பதிவாளர் அவர் சார்பாக நடவடிக்கை எடுப்பார்.

புதிய அமைச்சகம் ஏன் தேவைப்பட்டது?

மகாராஷ்டிரா மாநில கூட்டுறவு சர்க்கரை ஆலைகளின் முன்னாள் நிர்வாக இயக்குனர் சஞ்சீவ் பாபர், நாட்டில் கூட்டுறவு கட்டமைப்பின் முக்கியத்துவத்தை மீட்டெடுப்பது அவசியம் என்றார். “வைகுந்த் மேத்தா இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் கூட்டுறவு மேலாண்மை போன்ற நிறுவனங்கள் நடத்திய பல்வேறு ஆய்வுகள், மகாராஷ்டிரா, குஜராத், கர்நாடகா போன்ற ஒரு சில மாநிலங்களில் மட்டுமே கூட்டுறவு அமைப்பு செழித்துள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது. புதிய அமைச்சகத்தின் கீழ், கூட்டுறவு இயக்கம் மற்ற மாநிலங்களுக்கும் தேவையான நிதி மற்றும் சட்ட அதிகாரம் வழங்கும் என்று அவர் கூறினார்.

கூட்டுறவு நிறுவனங்கள் மூலதனத்தை ஈக்விட்டியாகவோ அல்லது செயல்பாட்டு மூலதனமாகவோ பெறுகின்றன, இதற்காக மாநில அரசுகள் உத்தரவாதம் அளிக்கின்றன. இந்த முறை மகாராஷ்டிரா, குஜராத், கர்நாடகா போன்ற ஒரு சில மாநிலங்களுக்கு வரும் பெரும்பாலான நிதிகளைக் கண்டது, மற்ற மாநிலங்கள் தொடர்ந்து செயல்படத் தவறிவிட்டன.

பல ஆண்டுகளாக, கூட்டுறவுத் துறை போதிய நிதியின்றி உள்ளது. புதிய அமைச்சகத்தின் கீழ், கூட்டுறவு கட்டமைப்பால் ஒரு புதிய முன்னேற்றத்தை பெற முடியும் என்று பாபர் கூறினார்.

கூட்டுறவு அமைப்பு மாநில மற்றும் தேசிய அரசியலை எந்த அளவுக்கு பாதிக்கிறது?

கூட்டுறவு நிறுவனங்கள், கிராம அளவிலான பிஏசிஎஸ் அல்லது நகர்ப்புற கூட்டுறவு வீட்டுவசதி சங்கங்கள், தங்கள் தலைவர்களை ஜனநாயக ரீதியாக தேர்ந்தெடுக்கின்றன. உறுப்பினர்கள் இயக்குநர்கள் குழுவிற்கு வாக்களிக்கின்றனர். இவ்வாறு, மகாராஷ்டிரா போன்ற மாநிலங்களில், கூட்டுறவு நிறுவனங்கள் தலைமைத்துவ வளர்ச்சிக்கான பள்ளிகளாக பணியாற்றியுள்ளன. குஜராத்தில், அமித் ஷா நீண்ட காலமாக அகமதாபாத் மாவட்ட மத்திய கூட்டுறவு வங்கியின் தலைவராக இருந்தார்.

தற்போதைய மகாராஷ்டிரா சட்டமன்றத்தில், குறைந்தபட்சம் 150 சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் இயக்கத்துடன் சில தொடர்புகளைக் கொண்டுள்ளனர். என்.சி.பி தலைவர் ஷரத் பவார் மற்றும் துணை முதல்வர் அஜித் பவார் ஆகியோர் கூட்டுறவுத் தேர்தல்களில் போட்டியிடுவதன் மூலம் அரசியல் வாழ்க்கையைத் தொடங்கினர். இந்த இயக்கம் மாநிலத்திற்கு பல முதலமைச்சர்களையும், அமைச்சர்களையும் வழங்கியுள்ளது, அவர்களில் பலர் தேசிய மட்டத்திலும் ஒரு அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

மகாராஷ்டிரா போன்ற மாநிலத்தில் எந்தக் கட்சி ஆட்சியில் இருந்தாலும், உள்ளூர் பொருளாதாரத்தின் பணப்பையை எப்போதும் கூட்டுறவு நிறுவனத்திடம் வைத்திருக்கும். இவ்வாறு, பாஜகவின் தேவேந்திர ஃபட்னாவிஸ் மகாராஷ்டிரா முதல்வராக இருந்தபோது, ​​பெரும்பாலான கூட்டுறவு நிறுவனங்களின் நிதிக் கட்டுப்பாடு என்சிபி மற்றும் காங்கிரஸிடம் இருந்தது. கூட்டுறவு நிறுவனங்களின் வாக்காளர் தளம் பொதுவாக நிலையானதாகவே உள்ளது.

“தமிழ் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸின் அனைத்து செய்திகளையும் உடனுக்குடன் டெலிகிராம் ஆப்பில் பெற https://t.me/ietamil

Get the latest Tamil news and Explained news here. You can also read all the Explained news by following us on Twitter, Facebook and Telegram.

Web Title: Why create a cooperation ministry

Next Story
40 லட்சத்தை தாண்டிய கொரோனா மரணங்கள்; இறப்பு விகிதங்களில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களுக்கு காரணம் என்ன?4 million global Covid-19 deaths
The moderation of comments is automated and not cleared manually by tamil.indianexpress.com
Best of Express

X