பிப்ரவரி 8, 1855 அன்று, அவாத் எல்லைப் காவல்துறையின் மேஜர் ஜெனரல் ஜி பி அவுட்ராம், அயோத்தியில் இந்து-முஸ்லிம் மோதலுக்கான வலுவான வாய்ப்பு இருப்பதாக அவத் நவாப் வாஜித் அலி ஷாவுக்கு எழுதினார்.
அவரது அச்சம் ஐந்து மாதங்களுக்குப் பிறகு, ஜூலை 28 அன்று ஒரு இரத்தக்களரி மோதலில் முஸ்லீம் சமூகத்தைச் சேர்ந்த 75 பேர் இறந்தபோது உண்மையாகிவிட்டது.
ட்ரைஸ்ட் வித் அயோத்தி என்ற தனது சமீபத்திய புத்தகத்தில், பத்திரிக்கையாளரும் பாஜக தலைவருமான பல்பீர் பஞ்ச், அவுட்ராமின் கடிதத்தை மேற்கோள் காட்டியுள்ளார்.
ஷா குலாம் ஹுசைன், பைசாபாத் நகரின் கொடுஹைன் பகுதியில் முசல்மான்களின் பெரும் படையைக் கூட்டிச் சென்று, பயங்கரமான அமைதிக் குலைப்பைச் செய்ய முனைந்திருப்பதாகவும், இந்துக்கள் வசிக்கும் ஹனுமான் கர்ஹியை அழிக்கவும் தீர்மானித்திருப்பதாகவும் தெரிகிறது. அவரது லெயூட். (உதவி.) மௌல்வி சாஹிப் என்று அழைக்கப்படுபவர் இன்னும் கொடூரமான விருப்பமுள்ளவர் மற்றும் சண்டைக்கு தயாராக இருக்கிறார்; எனவே வழிபாடு செய்பவர்கள் மற்றும் பக்தர்கள் அச்சம் ஏற்பட்டுள்ளது.
ஹனுமான் கர்ஹி (கோவில்) தங்கள் உயிரைப் பாதுகாப்பதற்காக அங்கு இருப்பவர்கள், தங்களைத் தாங்களே ஆயுதபாணியாக்கக் கடமைப்பட்டுள்ளனர். எனவே, குடியிருப்பாளர் இந்த விஷயத்தில் மிகவும் ஆர்வமாக உணர்கிறார், சாத்தியமான அனைத்து வேகத்திலும் மிக விரைவான ஒட்டகத் தூதரை அனுப்புமாறு அவரது மாட்சிமைக்கு வேண்டுகோள் விடுக்கிறார்.
குலாம் ஹுசைன் மற்றும் அவரது கூட்டாளிகளின் உடனடி அச்சத்தை ஏற்படுத்துவதற்கு மிகவும் அவசரமான உத்தரவுகளை கொடுத்துள்ளனர்.
அயோத்தி உரிமை வழக்கை இந்து தரப்புக்கு வழங்கும் 2019 நவம்பர் தீர்ப்பில், உச்ச நீதிமன்றமும் மோதலை குறிப்பிட்டுள்ளது. “ஜன்மஸ்தானம் ஹனுமான் கர்ஹியிலிருந்து சில நூறு அடிகளுக்குள் உள்ளது. 1855 ஆம் ஆண்டில், இந்துக்களுக்கும் முகமதியர்களுக்கும் இடையே ஒரு பெரிய பேரானந்தம் நடந்தபோது, முன்னாள் ஹனுமான் கர்ஹியை ஆக்கிரமித்தார், அதே நேரத்தில் முசல்மான்கள் ஜன்மஸ்தானைக் கைப்பற்றினர்.
அந்த சந்தர்ப்பத்தில் முஹம்மதியர்கள் உண்மையில் ஹனுமான் கர்ஹியின் படிகளில் ஏறினார்கள், ஆனால் கணிசமான பலத்துடன் பின்வாங்கப்பட்டனர். இந்துக்கள் இந்த வெற்றியைப் பின்தொடர்ந்தனர், மூன்றாவது முயற்சியில், 75 முகமதியர்கள் தியாகிகளின் கல்லறையில் (கஞ்ச்-இ-ஷாஹித்) புதைக்கப்பட்ட வாயிலில் ஜன்மஸ்தானைக் கைப்பற்றினர். பல கிங்ஸ் ரெஜிமென்ட் எல்லா நேரத்திலும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது, ஆனால் அவர்களின் உத்தரவுகள் தலையிடவில்லை.
அந்தத் தீர்ப்பு மேலும், “அந்தக் காலம் வரை இந்துக்களும் முகமதியர்களும் மசூதி-கோயில்களில் வழிபாடு செய்து வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. பிரிட்டிஷ் ஆட்சியில் இருந்து, தகராறுகளைத் தடுக்க ஒரு தண்டவாளம் போடப்பட்டுள்ளது, அதற்குள் முகமதியர்கள் பிரார்த்தனை செய்யும் மசூதி உள்ளது, வேலிக்கு வெளியே, இந்துக்கள் தங்கள் காணிக்கைகளை செலுத்தும் மேடையை உயர்த்தியுள்ளனர்” எனக் கூறியுள்ளது.
வன்முறையைப் பற்றிய தனது குறிப்பில், மற்ற இந்துக்களுடன் நாக சாதுக்களும் பைராகிகளும் அங்கு கூடி, மோதலின் ஒரு பகுதியாக இருந்ததாக பஞ்ச் கூறுகிறார்.
1751 ஆம் ஆண்டிலேயே, மராத்தியர்கள் ஏறுமுகத்தில் இருந்தபோது கூட, அயோத்தி, காசி மற்றும் மதுராவின் கட்டுப்பாட்டை மாற்றுமாறு, அவர்கள் டோப் பகுதியில் பதான் படைகளை தோற்கடிக்க உதவிய அவத் நவாப்பிடம் முறையிட்டதாக பஞ்ச் தனது புத்தகத்தில் வாதிடுகிறார். அவர்களுக்கு. 1756 இல், நவாப் ஷுஜா-உத்-தௌலா உடனடி ஆப்கானிய படையெடுப்பிற்கு எதிராக அவர்களின் உதவியை நாடியபோது, மராத்தியர்கள் மூன்று தளங்களையும் தங்களுக்கு மாற்றுமாறு கோரினர்.
இருப்பினும், நவாப் பின்னர் பக்கங்களை மாற்றினார், மேலும் மராட்டிய கோரிக்கை பொருத்தமற்றதாக மாறியது. மராட்டியப் பேரரசின் வீழ்ச்சியைத் துரிதப்படுத்திய அஹ்மத் ஷா அப்தாலியிடம் அவர்கள் மூன்றாவது பானிபட் போரை விரைவில் இழந்தனர்.
பிரிட்டிஷ் துருப்புக்களால் கொல்லப்பட்ட அமீர் அலி அமேதாவியால் ஹனுமான் கர்ஹியை கைப்பற்றுவதற்கான மற்றொரு தோல்வியுற்ற முயற்சியைப் பற்றி பஞ்ச் பின்னர் எழுதுகிறார்.
இது, நவம்பர் 30, 1958 அன்று, பாபர் மசூதிக்குள் நிஷான் சாஹிப்பை நிறுவி, 'ராம்' என்று எழுதி ஹவானை நடத்திய சில நிஹாங் சீக்கியர்களுக்கு எதிராக, முகமது சலீம் என்பவர் தாக்கல் செய்த எஃப்.ஐ.ஆரில் இருந்து தூண்டப்பட்டது என்று பஞ்ச் கூறுகிறார்.
இவை அனைத்தும் சிப்பாய் கலகம் அல்லது இந்தியாவின் முதல் சுதந்திரப் போர் என்று அழைக்கப்படும் 1857-58 நிகழ்வுகளின் பின்னணியில் நடந்தது.
ஆங்கிலத்தில் வாசிக்க : The history of pre-Independence violence at the Ram Janmabhoomi site
“தமிழ் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸின் அனைத்து செய்திகளையும் உடனுக்குடன் டெலிகிராம் ஆப்பில் பெற https://t.me/ietamil“